เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 308 ปีเดือนดั่งสายน้ำ
ก่อนจะเปิด “มุ่งสู่ฉิน” เฉินซูฮุ่ยคิดว่าตัวเองเตรียมใจไว้พอแล้ว แต่มาทีหลังถึงได้รู้ว่าเตรียมไว้ยังน้อยเกินไป
เรื่องราวแปลกใหม่เหมือนคลื่นยักษ์ถาโถมเข้ามา ท่วมมิดหัวโผล่ แรงซะจนคนอ่านงงไปเลย
ข้ามเวลา สองคำนี้มีมนตร์ขลังบางอย่างที่พูดไม่ถูก ในประสบการณ์การอ่านอันน้อยนิดของเฉินซูฮุ่ย หรือแม้แต่วงการวรรณกรรมของราชวงศ์เยว่ ก็ต้องบอกว่าสะเทือนฟ้าดินทีเดียว
จริงอยู่ ราชวงศ์เยว่ไม่ได้ไม่มีเรื่องเล่าภูตผีแปลก ๆ อย่าง “เข้าฝัน” “พบเทพเซียน” “ผีจิ้งจอกเข้าสิง” หรือ “เวียนว่ายตายเกิด” หรอก
แต่ “แก่น” ของเรื่องพวกนี้ยังไงก็คือความฝันที่จางหายไม่เหลือร่องรอย เทพกับมนุษย์มีเส้นแบ่ง กรรมเวรวนกลับมาหา ประสบการณ์ของตัวเอกเป็นเหมือนการผจญภัยพิลึกพิลั่นหรือความฝันยาว ๆ สักครั้ง สุดท้ายก็ไม่ตื่นขึ้นมาแล้วทุกอย่างว่างเปล่า ก็จบกรรมจบเวรกลับเข้าที่เดิม แทบไม่มีใครเคยคิด หรืออาจจะไม่เคยมีใครคิดเลยด้วยซ้ำ ที่จะให้ “คนที่มาจากภายหลัง” คนหนึ่งพาความรู้ ความคิด และมุมมองที่ต่างไปโดยสิ้นเชิง บุกเข้าไปในห้วงเวลาของ “อดีต” อย่างจริงจังเป็นรูปเป็นร่าง แล้วลองใช้มือคู่นั้นที่มาจากอนาคตไปเขย่าสายพิณแห่งประวัติศาสตร์ เปลี่ยนเส้นทางที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
และ “มุ่งสู่ฉิน” ก็เขียนออกมาแบบนั้นแหละ