กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 · จะให้ก้มหัวก้มคิ้วได้อย่างไร
อากาศหนาวขึ้นวันละนิดวันละหน่อย เช้ามืดท้องฟ้ามักมืดครึ้ม หายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ไออุ่นก็กลายเป็นหมอกสีขาวขุ่นแล้วจางหายไปในพริบตา บนถนนคนเดินบางตา แม้แต่พ่อค้าเร่
ที่ขยันที่สุดก็ยังต้องเป่ามือหดคออยู่เลย แต่ในจุ้ยจิ่นโหลวตอนนี้กลับระเบิดการทะเลาะกันอย่างดุเดือดขึ้นมา จนนกใต้ระเบียงตกใจกระพือปีกบินกระเจิงไปคนละทิศละทาง
“เจ้าของโรง! ตอนนั้นท่านสัญญากับข้าเองกับปาก ว่าละครเด่นเรื่องนี้ นอกจากข้าแล้วไม่มีใครรับได้ ทำไมแค่หันหลังกลับก็ยกบทให้คนอื่นซะแล้ว” คนที่พูดก็คือจิ่นกวน นักแสดงในโรงนั่นเอง นางคิ้วโก่งตีขึ้น ดวงตาตานกยูงคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความน้อยใจและความแค้นใจ