เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 บันทึกการกลับมา
ดึกสงัดแล้ว ทุกสรรพเสียงเงียบกริบ จ้าวเหยียนอวี้ก้มหน้าอยู่กับโต๊ะ เขียนจนจบตัวสุดท้าย วางพู่กันลง แล้วก็หลับสนิทไปเลย
นอกหน้าต่าง พระจันทร์เต็มดวงสว่างลอยสูงอยู่ แสงเย็นราวน้ำไหลเอ่อผ่านซี่หน้าต่าง กระจายเต็มโต๊ะ ลมพัดมาเบาๆ พลิกกระดาษบนโต๊ะให้กระเพื่อม
แสงจันทร์ตกลงบนตัวหนังสือ เผยให้เห็นชัดเจนถึงบรรทัดหมึกที่เขียนไว้ว่า “จือเวยลู่ · บันทึกการกลับมา”
……
เล่ากันว่า ตั้งแต่แยกจากกันที่ข้างน้ำตกไหลเสียปีนั้น คนทั้งเมืองต่างพูดกันว่า ฮั่วหมิงเจ๋อ ยอดนักสืบ กับม่อลี่เหยียน โจรชั่วนั้น ตกลงไปในเหวน้ำลึกด้วยกัน ศพไม่เหลือแม้แต่กระดูก
ถึงข้าจะค้นหาทั่วโขดหินและพงหนามในหุบเขาจนหมดแล้ว สุดท้ายก็ไม่พบร่องรอยเลยสักนิด ได้แต่กลั้นความเศร้ากลืนความเจ็บ ยอมรับว่านางจากไปจริงๆ ตั้งแต่นั้นข้าก็ย้ายออกจากบ้านเก่าในตรอกเป้ยเคอ เปิดโรงหมอเล็กๆ ของตัวเองขึ้นมา แป๊บเดียวก็แปดปี
เช้าวันหนึ่ง จู่ๆ ก็ได้ยินว่าทั่วเมืองเกิดคดีประหลาดขึ้นคดีหนึ่ง ผู้ตายชื่อหลัวเต๋อ เป็นคุณชายตระกูลขุนนาง ปกติชอบเล่นไพ่แก้เบื่อเท่านั้น ไม่เคยเล่นพนันหนักๆ และไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับใคร