เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 บทส่งท้ายเส้นทางเซียน
(ข้ามได้)
ในงานชุมนุมแลกเปลี่ยนวิถีเต๋า มีวีรสตรีรุ่นเยาว์โดดเด่นขึ้นมามากมาย
จิ่นเยว่สู้กับคู่ต่อสู้ที่มีขั้นพลังสูงกว่า และเฉือนชนะไปได้อย่างหวุดหวิดเพียงครึ่งกระบวนท่า จนคว้าอันดับหนึ่งมาได้ ขณะยังอยู่บนเวทีประลอง นางก็พลันเข้าใจหลักการบำเพ็ญบางอย่าง พลังวิญญาณรอบตัวพลุ่งพล่าน ก่อนจะทะลวงเข้าสู่ขั้นหยวนอิงตรงนั้นเลย
หลายปีหลังจากนั้น นางฝึกฝนให้พลังมั่นคงไปด้วย ออกเดินทางท่องโลกไปด้วย เดิมคิดว่าคงได้ใช้ชีวิตแบบนี้ไปอีกนาน จนกระทั่งฤดูใบไม้ร่วงปีนั้น ชีวิตที่สงบสุขก็ถูกทำลายลงจนหมด
จิ่นเยว่ลงเขามาซื้อของ เห็นผู้คนมุงอยู่เต็มหน้าร้านข้าวสารในเมือง หญิงชราในเสื้อผ้าขาดวิ่นคนหนึ่งคุกเข่าอ้อนวอนอยู่บนพื้น “เถ้าแก่ โปรดเมตตาด้วยเถอะ ข้าวสารโต่วละสามเฉียน ทำไมขึ้นราคาเป็นสิบเฉียนแล้วเล่า? ทั้งคนแก่ทั้งเด็กที่บ้านข้ารอข้าวลงหม้ออยู่นะ!”
เถ้าแก่ส่ายหน้าพลางถอนหายใจ “ท่านป้า ไม่ใช่ว่าข้าใจดำนะ ทางใต้น้ำท่วม ทางเหนือก็แล้งหนัก ระหว่างทางขนข้าวยังมีปีศาจออกอาละวาดอีก... ข้าวพวกนี้ข้าก็เสี่ยงชีวิตขนมาเหมือนกัน”
จิ่นเยว่ขมวดคิ้ว นี่เป็นครั้งที่สามของเดือนนี้แล้วที่นางได้ยินเรื่องปีศาจก่อความเดือดร้อน ตอนแรกเป็นแค่ข่าวลือจากเมืองเล็ก ๆ ตามชายแดน แต่ตอนนี้กลับลุกลามไปทั่วแล้ว
นางจ่ายเงินแล้วส่งข้าวสารให้หญิงชรา ตอนหันกลับไปก็เหลือบเห็นเงาดำหลายสายที่มีไอมารติดอยู่ แวบผ่านมุมถนนแล้วหายไป