เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 เปิดหูเปิดตา
วันนี้ จิ้นเยว่กำลังถือไม้กวาดกวาดลานของศิษย์ประตูนอก
“โอ้โห นี่ไม่ใช่คนไร้ความสามารถที่ดังกระฉ่อนของประตูนอกรึไง? กวาดมาขนาดนี้แล้ว กวาดลมปราณออกมาได้สักนิดหรือยัง?”
จิ้นเยว่เงยหน้าขึ้น ก็พบว่าตัวเองถูกศิษย์ประตูนอกหลายคนที่ปกติไม่เคยเห็นหัวนางล้อมไว้
จิ้นเยว่เม้มปากแน่น ก้มหน้าลงอีกครั้ง แล้วพูดเบา ๆ ว่า “พี่ ๆ ช่วยหลบให้หน่อยนะ ที่ตรงนี้ยังกวาดไม่เสร็จเลย”
“หลบ? ทำไมต้องหลบ?” คนหนึ่งหัวเราะเยาะ ก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว เหยียบไม้กวาดของจิ้นเยว่ไว้ “สำนักเซียนเป็นที่สงบ จะเก็บมนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีลมปราณแม้แต่นิดอย่างเจ้าไว้ทำไม มันขวางหูขวางตา ถ้าข้าเป็นเจ้า ข้าคงรู้จักที่ทาง กลิ้งลงเขาไปเองตั้งแต่แรก ไม่ต้องมาเสียหน้าอยู่ที่นี่ เปลืองข้าวเปลืองศิลาวิญญาณเปล่า ๆ!”
พวกที่อยู่ข้างหลังก็พากันหัวเราะเยาะตาม