เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 193 ตำนานงูขาว
เล่ากันว่าในหุบเขาลึกของเขาชิงเฉิง มีงูขาวตัวหนึ่งบำเพ็ญพรตมาพันปี ดูดกลืนแก่นสารของตะวันจันทร์ รับเอาความบริสุทธิ์ของฟ้าดิน จนหลุดพ้นจากความมืดบอดไปนานแล้ว ตั้งชื่อให้นาง... ตั้งชื่อให้ตัวเองว่าไป๋ซู่เจิน
วันนั้นตรงกับงานเลี้ยงลูกท้อสวรรค์ ลมสวรรค์พัดกรรโชก งูขาวเงยหน้ามองทางช้างเผือก พลันเกิดความคิดขึ้นมา ‘ข้าถึงจะบำเพ็ญได้วิชาอมตะแล้ว ก็ยังเป็นเพียงสัตว์ต่างสายพันธุ์อยู่ดี วันไหนกันจะได้บรรลุมหามรรค หลุดพ้นจากวัฏจักรเวียนว่าย’
ขณะกำลังครุ่นคิดอยู่ พลันเห็นเมฆมงคลล้อมรอบ เจ้าแม่กวนอิมเหยียบดอกบัวเสด็จมา ลดขนตาเอ่ยว่า “เจ้ามีใจมุ่งสู่ธรรมะแล้ว ก็ควรรู้ว่า ถ้าอยากเข้าสู่หมู่เซียน ต้องสะสางบุญคุณและความแค้นในโลกมนุษย์ให้สิ้นก่อน เด็กเลี้ยงวัวที่เคยช่วยชีวิตเจ้าไว้เมื่อปีนั้น บัดนี้เกิดใหม่เป็นแม่นางแซ่สวี่แห่งเฉียนถังแล้ว เจ้าลงเขาไปตอบแทนบุญคุณได้ พอวาสนาหมดลงเมื่อไร ก็ถึงเวลาที่การบำเพ็ญของเจ้าจะบริบูรณ์”
งูขาวได้รับการชี้แนะแล้ว ก็เก็บข้าวของเตรียมลงไปยังโลกมนุษย์