เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 191 งามล่มเมือง
เรื่องทั้งหลายจบลงแล้ว จ้าวเหยียนอวี้ขึ้นรถม้ากลับจวน ตัวเหนื่อยจนแทบหมดแรง แถมยังเหงื่อออกทั้งตัว นางจึงตรงไปที่โรงอาบน้ำอาบน้ำเลย
นางเอนพิงขอบสระอย่างเกียจคร้าน น้ำอุ่นในสระท่วมขึ้นถึงบ่า ข้างมือวางชาใสกับผลไม้ ไอไอน้ำลอยฟุ้ง ทั้งตัวถูกแช่จนแขนขาอ่อนปวกเปียก ง่วงจนแทบหลับ
นางยกมือขึ้นหวีผมที่เปียกอย่างไม่ใส่ใจ หยดน้ำไหลตามเส้นผมลงมา
เสียงน้ำดังแผ่ว ๆ มีคนเดินเข้ามา คนนั้นคุกเข่าครึ่งหนึ่งข้างสระ หยิบหวีหยกที่วางอยู่ข้าง ๆ จุ่มน้ำ แล้วค่อย ๆ หวีผมยาวให้นาง
จ้าวเหยียนอวี้ลืมตาขึ้น มองผ่านไอน้ำที่พร่ามัวเห็นว่าเป็นเขา มุมปากก็ยกยิ้มออกมา “หลานซู เจ้ามาได้ยังไง? เรื่องพวกนี้ไม่ต้องให้เจ้า...”
หลีหลานซูลดสายตาลง มือขยับเบาละเอียดอ่อน พูดเสียงเบา ๆ “ไม่ให้ข้ามาทำ... แล้วจะให้บ่าวไพร่ที่ไหนก็ไม่รู้มาทำหรือ?”
สองคำสุดท้ายเขาออกเสียงเบามาก แฝงความนัยไว้