เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 เจ้าจอมโกหก
เช้าวันรุ่งขึ้น เหลยเซี่ย หลีหลานเสา เผยโซ่วหรงกับคนอื่น ๆ พากันนำผู้คนรีบรุดมา
พอเห็นจ้าวเหยียนอวี้ เหลยเซี่ยก็คุกเข่าข้างเดียวลงกับพื้นทันที สองมือประคองดาบคู่กายชูขึ้นสูง หลีหลานเสาก็รวบชายเสื้อผ้าคุกเข่าลง ก้มหน้ากราบ ทั้งสองเอ่ยพร้อมกัน “ข้าน้อยมาช่วยท่านช้าไป ขอใต้เท้าลงโทษด้วย”
มีเพียงเผยโซ่วหรงที่ไม่สนพิธีรีตอง พุ่งเข้าไปกอดจ้าวเหยียนอวี้ไว้ แล้วกำมือของนางไว้แน่น มองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า เปลือกตาแดงเรื่อ “เหยียนอวี้ เจ้าเป็นยังไงบ้าง บาดเจ็บตรงไหนไหม ข้าเป็นห่วงแทบแย่...”
จ้าวเหยียนอวี้หัวเราะพลางตบแขนนาง “พี่เผย ข้าไม่เป็นไร สบายดี แผลเล็ก ๆ ยังไม่มีเลย ทำให้พี่เป็นห่วงแล้ว”
เผยโซ่วหรงถลึงตามองนางอย่างงอน ๆ ยกมือขึ้นจะบีบแก้มสักหน่อย แต่เกรงว่ายังมีคนยืนอยู่รอบ ๆ จึงต้องหักห้ามใจไว้