เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 179 จะเอาสามีไหม
บ่ายวันรุ่งขึ้น รองหัวหน้าใหญ่อย่างหวังหลงพาลูกน้องคนสนิทไม่กี่คนออกตรวจตามชายฝั่ง พอดีเจอลูกน้องคุมตัวชายชาวประมงคนหนึ่งเข้ามา
หวังหลงสำรวจคนตรงหน้า ถึงจะใส่เสื้อผ้าฝ้ายเนื้อหยาบเปียกโชกทั้งตัว แต่ท่วงท่ากลับมีเสน่ห์อ่อนช้อยตามธรรมชาติ คิ้วตาคมเข้ม ผิวขาว โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น มีน้ำเอ่ออยู่หน่อยๆ มองมาอย่างหวาดๆ หวั่นๆ หางตาเชิดขึ้นนิดๆ ยิ่งเพิ่มความเย้ายวนใจขึ้นอีกหลายส่วน
ในใจนางสะดุ้งขึ้นมา แต่สีหน้ากลับไม่แสดงอะไรออกมา ถามเรียบๆ ว่า “มาจากไหน? ชื่ออะไร? มาถึงที่นี่ได้ยังไง?”
ชายคนนั้นดูเหมือนจะกลัวสุดขีด ตัวสั่นเล็กน้อย พูดเบาๆ ว่า “ผู้น้อยมาจากหมู่บ้านไปสือทางใต้ ชื่อจูเออร์... เมื่อวานออกทะเลเจอลม หางเสือเรือเสีย ลอยน้ำมาทั้งคืน... ตื่นขึ้นมาก็อยู่บนหาดทรายแล้ว”
หวังหลงจ้องเขาอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็หัวเราะ “หน้าตาก็ดีอยู่หรอก”