เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 หลีจู
จ้าวเหยียนอวี้ไม่คิดว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้
หลังงานประกวดยอดชายงามจบลง ใต้เท้าเหอเจ้าเมืองก็คะยั้นคะยอให้นางอยู่ดื่มเหล้าที่นี่ จ้าวเหยียนอวี้ปฏิเสธไม่พ้นเลยดื่มไปนิดหน่อย จากนั้นก็หาห้องเงียบๆ พักผ่อน
แต่พอเข้าห้องไป ก็เห็นคนคนหนึ่งคุกเข่าอยู่ข้างเตียง—
ก็คือยอดชายงามบนเวทีเมื่อครู่ที่ทำให้คนทั้งงานหลงใหลนั่นเอง อูหลีจู
อูหลีจูเงยหน้าขึ้น ยิ้มกว้างให้เขา แล้วโน้มตัวค้อมคำนับ ผ้าคลุมบางๆ ที่คลุมอยู่ก็ไม่ได้คลุมแน่นนัก พอขยับก็เลื่อนหลุดลงไปครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นไหล่ขาวผ่องราวหยก
“บ่าวต่ำต้อยอูหลีจู คุกเข่าคำนับใต้เท้า”
จ้าวเหยียนอวี้เอ่ยขึ้นช้าๆ “เราเคยเจอกันมาก่อน”
“...เจ้าไม่ใช่ลูกชายชาวประมงหรือ? กลายเป็นยอดชายงามของหอชุยเฉียวเก๋อได้ยังไง?”
อูหลีจูได้ยินก็ตัวสั่นเล็กน้อย ขนตายาวทอดต่ำลง ปิดบังแววตาเอาไว้