เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ประลองฝีมือ
ฤดูหนาวยิ่งลึกเข้าไป หิมะตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งฟ้าดินขาวโพลนไปด้วยหิมะ ตามทางหลวงใหญ่รถม้าและคนเดินทางก็เหลือน้อยลงมาก
หนิงอ๋องเซียวเยว่ ผู้คุมชายแดนเหนือ รีบรุดฝ่าฝุ่นตลอดทาง กลับเข้าเมืองหลวงก่อนสิ้นปีเพื่อเข้าเฝ้ารายงานหน้าที่ และร่วมงานเลี้ยงใหญ่ปลายปีในวัง
รถม้าค่อย ๆ ตะเกียกตะกายไปตามทางหลวง ล้อบดลงบนหิมะหนาเกิดเสียงกร๊อบแกร๊บ
คนรับใช้แก่ที่ตามมาด้วยแหกผ้าม่านรถม้าขึ้นนิดหนึ่ง มองออกไปเห็นโลกขาวโพลน ก็ถอนหายใจ “ท่านอ๋อง หิมะตกหนักจริง ๆ ดูท่าจะตกต่ออีก โชคดีที่เราออกเดินแต่เช้า ถ้าออกช้ากว่านี้เกรงว่าม้าจะเดินไม่ไหวแล้ว”
หนิงอ๋องเซียวเยว่อายุราวสี่สิบ ใบหน้าถือว่าดี ระหว่างคิ้วมีไออำนาจสง่างามที่ผ่านสนามรบมานานติดตัว แม้จะใส่ชุดธรรมดา ท่านั่งก็ยังตรงเหมือนต้นสน นางได้ยินก็พูดเบา ๆ “ไม่เป็นไร เดินช้าก็ช้าไป ยังไงก็ต้องไปถึงก่อนงานเลี้ยงในวัง”
คณะของนางค้างคืนที่โรงพักม้า หนิงอ๋องไม่ชอบโอ้อวดมาแต่ไหนแต่ไร ไม่เคยทำเรื่องไล่คนให้พ้นทางรบกวนชาวบ้าน ในห้องโถงใหญ่ของโรงพัก นอกจากพวกนางแล้ว ยังมีกองคาราวานม้าที่เพิ่งฝ่าฝุ่นมา กำลังกินข้าวพักผ่อนอยู่