เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 เมาแล้วชูโคมมองดาบ
อีกมุมหนึ่งของลานล่าสัตว์ อ๋องอันเซียวจือนั่งอยู่บนหลังม้า มองพวกข้ารับใช้ค่อยๆ เอาสัตว์ที่เตรียมไว้ล่วงหน้ามาวางเรียงบนพื้นทีละตัว เพื่อ
จะจัดฉากให้ดูเหมือนนางเพิ่งล่าได้สดๆ ถึงขั้นจงใจยิงธนูซ้ำเติมลงบนตัวสัตว์สองสามตัวด้วย ทำเนียนจนไม่มีที่ติ
เซียวจือเอาแส้ม้าเคาะฝ่ามือเบาๆ ริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่มั่นใจว่าต้องได้ วันนี้ที่หนึ่งต้องตกเป็นของนางแน่นอน
นางคิดคำนวณไว้ตั้งแต่ต้นแล้ว งานล่าสัตว์ฤดูใบไม้ร่วงครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ต้องคว้าที่หนึ่ง แต่ต้องชนะให้สวย ต้องเปล่งประกายให้เต็มที่ต่อหน้าเสด็จแม่และขุนนางทั้งปวง
แต่พอตกเย็น ทุกคนทยอยกลับเข้าค่าย กำลังนับสัตว์ที่ล่าได้เพื่อเตรียมงานเลี้ยง ความมั่นใจที่สงบเฉยบนใบหน้าของเซียวจือก็ค่อยๆ แข็งค้าง
สัตว์ที่นางล่าได้กองสูงเป็นภูเขาจริงๆ ดึงเสียงชื่นชมมาได้ไม่น้อย
แต่พอสายตานางกวาดไปไม่ไกล เห็นกองสัตว์พรั่งพร้อมสารพัดอย่างข้างม้าของจ้าวเหยียนอวี้เข้า ใจก็กระตุกวูบ
เป็นไปได้ยังไง? รองเสนาบดีกระทรวงพิธีที่ดูเงียบๆ อ่อนแอคนนั้น ล่าสัตว์ได้มากขนาดนี้ได้ยังไงกัน?
สีหน้าเซียวจือเปลี่ยนไปนิดหน่อย แต่ตั้งสติได้เร็ว นางปลอบตัวเองว่า 'ก็แค่สัตว์ธรรมดาๆ จำนวนยังไงก็สู้ข้าไม่ได้หรอก'