เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 ต้าเซิ่ง
เผยโซ่วหรงอ่านไปจนถึงตอนที่ซุนอู้คงถูกพระพุทธเจ้าถูไลกดไว้ใต้ภูเขาห้าธาตุ ถึงได้ปิดกระดาษต้นฉบับลงอย่างยังไม่อยากวาง สีหน้าตื่นตะลึงเต็มตา “สนุกสุดยอดจริงๆ!”
“เจ้าซุนอู้คงนี่ ช่างเป็นภูตที่ฟ้าดินให้กำเนิดมาแต่แรกเกิดจริงๆ เป็นวีรสตรี เป็น…ราชาปีศาจป่วนโลก! เขียนได้ดีเหลือเกิน!”
“ตั้งแต่เกิดจนถึงเรียนวิชา ตั้งแต่ตั้งตนเป็นราชาจนป่วนวังสวรรค์ แล้วก็ถูกกดไว้ใต้ภูเขา พล็อตเรื่องต่อกันเป็นลูกโซ่ หักเหขึ้นลง ตัวละครมีชีวิตชีวา วิชาอภินิหารที่จินตนาการไว้ยิ่งเหลือเชื่อ! วิเศษมาก!”
“เหยียนอวี้ ฝีมือเขียนของเจ้านี่เหมือนจะก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น ยิ่งแกร่งกล้าแบบวีรสตรี ยิ่งเขียนได้อิสระโลดโผนขึ้น!”
นางหยุดคิดครู่หนึ่ง แล้วถามอีกว่า “แค่นี้ก็เจ็ดตอนแล้วรึ? ต่อจากนี้ล่ะ? ลิงตัวนี้ถูกกดไว้อย่างนี้ แล้วหลังจากนั้นเป็นยังไง ใครไปช่วยนาง?”
เผยโซ่วหรงซัดคำถามออกมาเป็นชุด จ้าวเหยียนอวี้ได้แต่ว่า “ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบ เรื่องยังอีกยาว ให้ข้าค่อยๆ เขียนไปก่อน เจ็ดตอนแรกนี้ส่งให้เจ้าก่อน ลงพิมพ์เป็นตอนๆ ที่หอหลานเสวี่ยแล้วกัน ดูทีว่าคนอ่านจะตอบรับยังไง”
เผยโซ่วหรงยกคิ้วขึ้น เปี่ยมความมั่นใจ “แค่เจ็ดตอนเปิดเรื่องนี้ ข้ากล้าพูดได้เลย ว่าพอพิมพ์ออกวางขาย ต้องดังระเบิดอีกครั้งแน่!”
พูดตามตรง นิยายแนวนี้ ขนาดนี้ คนทั่วไปไม่กล้าลงมือเขียนกันง่ายๆ
ต่อให้มีสักคนสองคนที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำกล้าเขียน ก็มักจะเหนื่อยเปล่าไม่ได้อะไร สุดท้ายก็ตกเป็นกระดาษเช็ดก้น