เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 เข้าสู่เกม
หิมะต้นหนาวเพิ่งหยุดตก แสงแดดลอดเมฆส่องลงบนกำแพงวัง ทำให้กระเบื้องเคลือบเป็นประกายเย็นเยียบ ป่วยมาราวกับภูเขาถล่ม หายป่วยราวกับสาวไหมทีละเส้น ไข้สูงของจ้าวเหยียนอวี้ที่เกิดจากความกังวลใจบวกกับลมหนาวจับ ก็ค่อยๆ ลดลงจนหมดในที่สุด
หลังหายป่วย สีหน้ายังซีดอยู่บ้าง แต่บนตัวเปลี่ยนเป็นเสื้อสีเขียวสะอาดตัวหนึ่งแล้ว เป็นชุดที่ฮ่องเต้ให้คนส่งมาให้
คำสั่งปลดกักบริเวณมาแบบไม่ทันตั้งตัว บอกเพียงว่าให้นางไปคุกหลวงพบอาจารย์หลี่หนงที่กลับมาแล้ว
อากาศในคุกหลวงหนาวกว่าตำหนักข้างเสียอีก ขั้นบันไดหินมีน้ำแข็งบางๆ เกาะ เดินทีละก้าวอย่างระวัง ผ่านซี่เหล็กประตูห้องขัง จ้าวเหยียนอวี้เห็นร่างที่คุ้นเคยในทันที หลี่หนงสวมเสื้อนักโทษ แต่หลังยังตรง แววตาและสีหน้าไม่มีความห่อเหี่ยวแม้แต่น้อย “อาจารย์!” เสียงนางติดอยู่ในลำคอ ก้าวพรวดเข้าไป คุกเข่าลงตรงหน้าหลี่หนง