กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ใต้เท้าจ้าวช่วยหน่อย
วันรุ่งขึ้น ในสำนักฮั่นหลิน จ้าวเหยียนอวี้กำลังถือพู่กันครุ่นคิดเรื่องบทละครใหม่สำหรับงานฉลองวันเกิดหมื่นปีอยู่ดี ๆ ก็ได้ยินเสียงเรียกเบา ๆ ลอยมาจากนอกกำแพง เหมือนเสียงลูกแมวร้อง
“จ้าวเหยียนอวี้... เหยียนอวี้... อวี้...”
จ้าวเหยียนอวี้วางพู่กันลง เดินตามเสียงไปที่ลานหลัง และก็เป็นอย่างที่คิด เห็นเงาตัวแดงปีนเกาะอยู่บนหัวกำแพง เป็นเซียวเหนียน
เขาอยู่ในชุดงามอร่าม ลายเมฆปักด้วยไหมทองเปล่งประกายใต้แสงตะวัน บนหัว ที่คอ และข้อมือประดับมุกหยกกับอัญมณีสารพัด หยกแดง เครื่องทอง สร้อยคอแก้ว กระทบกันเบา ๆ ตามการขยับ ดังกรุ๊งกริ๊งไพเราะ ใบหน้าสดใสงดงามถึงเพียงนั้น แสงตะวันสาดลงมาบนใบหน้าเขาก็ยังดูอ่อนโยนอบอุ่นไปหมด