เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 ผู้ตายกลับมา
ตะวันใกล้ตกดิน จ้าวเหยียนอวี้ถอดชุดข้าราชการออกแล้ว เดินตามเพื่อนขุนนางที่เลิกงานพร้อมกัน ค่อย ๆ ก้าวออกจากประตูข้างสำนักฮั่นหลิน พอเดินมาถึงทางเดินหินนอกประตูวังได้ไม่ไกล ก็เห็นอาจารย์ผู้มีพระคุณหลี่หนงเดินออกมาจากทางสำนักตรวจการเหมือนกัน ท่าทางเหมือนเพิ่งเลิกงานเช่นกัน
“อาจารย์” จ้าวเหยียนอวี้รีบก้าวเท้าเร็วขึ้น เข้าไปคำนับ
หลี่หนงเห็นนาง สีหน้าที่เคร่งขรึมก็เผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมานิดหนึ่ง “เหยียนอวี้ วันนี้เลิกงานแล้วหรือ ไปสำนักฮั่นหลินวันแรก รู้สึกยังไงบ้าง ปรับตัวได้ไหม”
สองคนเดินเคียงกันออกไปทางนอกวังอย่างเป็นธรรมชาติ จ้าวเหยียนอวี้ก็เล่าเรื่องที่เจอที่สำนักฮั่นหลินวันนี้ให้หลี่หนงฟัง
หลี่หนงฟังเงียบ ๆ ฝีเท้ามั่นคง พอจ้าวเหยียนอวี้เล่าจบ นางก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้า ๆ “ที่เจ้าตอบโต้วันนี้ ก็มีไหวพริบอยู่”
“แต่ว่าเหยียนอวี้ พอเข้ามาเป็นขุนนางในวังแล้ว สุดท้ายก็ไม่เหมือนตอนเป็นศิษย์ในสำนักที่ตั้งใจเล่าเรียนเงียบ ๆ หรอก โดยเฉพาะสำนักฮั่นหลินเป็นที่สูงส่งและเป็นที่เก็บเรื่องสำคัญ อยู่ใกล้เบื้องพระพักตร์ ทุกอิริยาบถต้องระวังให้มาก ๆ”
ลมเย็นยามค่ำพัดผ่าน ม้วนชายเสื้อของทั้งสองขึ้น หลี่หนงมองศิษย์สาวที่อยู่ข้างกาย ก็ยังไม่วางใจ ห่วงว่านางจะเข้ากับเพื่อนขุนนางไม่ได้ ห่วงว่านางจะไปก่อเรื่องอะไรเข้า หรือไปได้รับความไม่เป็นธรรมอะไรกลับมา