เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 เขียนเรื่อง
เรื่องมีอยู่ว่า ที่หมู่บ้านตระกูลจู้นี้ มีชายหนุ่มผู้หนึ่ง นามว่าอิงไถ
เขาเรียนหนังสือและรู้จักเหตุผลมาตั้งแต่เด็ก ขยันและรักการเรียน ได้ยินว่าถิ่นอวี๋หางมีชื่อเสียงด้านวรรณคดีมากที่สุด จึงตั้งใจจะไปเรียนที่นั่น
แต่มารดาบิดากลับขวางไว้ พลางว่า “แต่ไหนแต่ไรมา หญิงชายพออายุเจ็ดขวบก็ไม่นั่งโต๊ะเดียวกันแล้ว ไม่กินข้าวร่วมกัน เจ้าอายุสิบหกแล้วยังจะออกไปเรียนไกลคนเดียวอีก หญิงชายปนกันอย่างนี้ ไม่กลัวคนเขาหัวเราะเยาะหรือ”
อิงไถยิ้มอย่างใจเย็น “ข้ามีแผนดีอยู่แล้ว”
เขาจึงแปลงโฉม แต่งตัวเสียใหม่ให้ดูเป็นบัณฑิตคนหนึ่ง แล้วไปยืนอยู่ต่อหน้ามารดาบิดา มารดาบิดาถึงกับจำเขาไม่ได้ในทันที จนปัญญาจึงต้องยอมตามที่เขาขอ
จู้อิงไถล่ำลาบ้านเกิด ออกเดินทางมุ่งสู่อวี๋หาง
วันหนึ่งเขาเดินทางมาถึงศาลาเฉ่าเฉียว กำลังจะหยุดพักเท้า ก็พบกับบัณฑิตผู้หนึ่ง หน้าตาหล่อเหลาคมคาย กิริยาวาจาสุภาพเรียบร้อย