กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“กี่โมงแล้ว” อีกาดำเอ่ยขึ้นทันใด เสียงแหบพร่า
ขนนกเพลิงเหลือบมองโทรศัพท์มือถือ “บ่ายสามโมงสิบเจ็ดนาที เข้าไปสี่ชั่วโมงแล้ว”
อีกาดำไม่พูดต่อ ระเบียงทางเดินกลับเงียบลงอีกครั้ง เงียบจนได้ยินเสียงหึ่ง ๆ ของเครื่องปรับอากาศส่วนกลาง ได้ยินเสียงหายใจไม่สม่ำเสมอของใครบางคน
เหนือประตูห้องผ่าตัดมีโคมไฟดวงหนึ่ง สีแดง สว่างอยู่ เวลาโคมไฟดวงนั้นสว่าง ความหมายก็คือคนข้างในยังต่อสู้อยู่
ไม่มีใครอยากให้มันดับ เพราะเวลามันดับ ไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้จบลง หรือไม่ก็…ไม่ต้องต่อสู้อีกแล้ว
กู้อวิ๋นฮ่วนหลับตา ภาพของฉู่หลิงก่อนเข้าห้องผ่าตัดลอยขึ้นมาในหัว