กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่หลิงสูดลมหายใจลึก กดอารมณ์ที่ผุดขึ้นมากลับลงไป แล้วหันกลับไปมองป้ายหลุมศพสองป้ายเป็นครั้งสุดท้าย
“แม่ น้องสาว ฉันไปก่อนนะ อีกสักพักจะมาเยี่ยมพวกเธอใหม่”
พูดจบเธอหมุนตัว ก้าวยาว ๆ เดินลงเขาไป
กู้อวิ๋นฮ่วนตามอยู่ข้างหลัง ร่างในชุดสูทสีดำอยู่ด้านหลังเธอ ราวกับเงาที่เงียบงัน
เซี่ยชีอยากวิ่งตามไป แต่ถูกซ่งฉือดึงไว้ ซ่งฉือส่ายหน้าใส่เธอ เซี่ยชีกัดริมฝีปาก ไม่ได้ตามไป
เดินมาถึงเชิงเขา ฉู่หลิงหยุดฝีเท้า หันกลับไปมองแวบหนึ่ง
หมอกยามเช้าที่กลางเขาจางไปเกินครึ่งแล้ว สีเขียวของต้นสนและต้นไซเปรสสดใสเป็นพิเศษใต้แสงแดด
ป้ายหลุมศพสองป้ายโผล่รำไรในหมอก ราวกับคนสองคนที่ยืนเคียงกัน