ตอนที่ 239 เกม? ยังไม่นับว่าเป็นผู้เล่นด้วยซ้ำ

จิ้งจอกแดงไม่ได้หลบ ไม่ใช่หลบไม่ทันด้วย แต่ไม่จำเป็น ท้องของเขารับแรงเตะเข้าอย่างจัง ร่างกายเซไปข้างหลังเล็กน้อย แต่เขาไม่ล้ม

เขายืนอยู่ตรงนั้น เหมือนต้นไม้ใหญ่ที่ถูกพายุพัดผ่าน สั่นไหวเล็กน้อย แล้วก็ตั้งตรงขึ้นมาอีกครั้ง

เดวิสชะงัก เขาใช้แรงเต็มที่กับเตะนี้ ขนาดทหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีก็ยังต้องก้มตัวลง

แต่จิ้งจอกแดงยืนอยู่ตรงนั้น สีหน้าบนใบหน้าไม่เปลี่ยนแปลงเลยสักนิด เขายังยิ้มอยู่ด้วยซ้ำ

“เตะเสร็จแล้วหรือ” จิ้งจอกแดงก้มมองรอยเท้าบนท้องตัวเอง แล้วเงยหน้าขึ้นมองเดวิส “งั้นตาฉันบ้าง”

เดวิส “……”

เจ้าชายองค์อื่น ๆ “……”

สามวินาทีต่อมา