ตอนที่ 237 แค่นอนกับนาย ก็หลับสบาย

ฉู่หลิงเดินไปผลักบานประตูที่ซ่อนอยู่หลังกอไผ่ให้เปิดออก หลังประตูเป็นระเบียงทางเดินสั้น ๆ ปลายระเบียงเป็นห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่ง

ในห้องไม่มีอะไรเลย มีเพียงหน้าต่างบานใหญ่บานหนึ่ง นอกหน้าต่างเป็นทิวทัศน์จริง ๆ หลังเขาของคฤหาสน์ เขียวขจีเต็มสายตา ยามต้องแสงแดดราวกับหยกมรกตก้อนมหึมา

ไกลออกไปมีนกบินวน วาดเป็นวงกลมแล้ววงกลมเล่าบนท้องฟ้า

กู้อวิ๋นฮ่วนยืนอยู่หน้ากระจก มองผืนสีเขียวนั้น “นี่คือฐานลับของเธอ”

ฉู่หลิงพิงกรอบประตู มือทั้งสองล้วงกระเป๋า “ช่วงที่อาจารย์เสีย ฉันนอนไม่หลับก็มาที่นี่ ยืนสักพักก็ดีขึ้น”