ตอนที่ 231 ชีพจรเต้นเร็วกว่าปกติ

หน้าประตูใหญ่

ฉู่หลิงพิงประตูรถ มือกำโทรศัพท์ไว้ มองตัวอักษรหกตัวบนหน้าจอ — “ฉันอยู่หน้าประตูบ้านนาย”

อ่านแล้ว

เขาเห็นแล้ว แต่ไม่ตอบ

เธอเลิกคิ้วขึ้นนิดหนึ่ง หัวเราะเบา ๆ ในดวงตากดความอันตรายเอาไว้

“จงใจ?”

เธอซุกโทรศัพท์เข้ากระเป๋า หมวกกับหน้ากากโยนเข้าไปในรถตามมือ เงยหน้ามองประตูใหญ่สีชาดบานตรงหน้า

บนประตูฝังหมุดทองแดง สองข้างแขวนโคมไฟแดง เหนือวงกบประตูมีป้ายอักษรเขียนไว้สองตัว — “สวนตระกูลกู้”

ตัวอักษรเป็นอักษรกึ่งหวัด ปลายพู่กันหนักแน่น มองแวบเดียวก็รู้ว่าฝีมือระดับปรมาจารย์