กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สีหน้าของค้อนเหล็กเปลี่ยนไป
“ใคร! ออกมา!”
เสียงของเขาก้องกังวานไปทั่วโรงงาน
จากนั้น เขาก็ได้ยินเสียงหนึ่ง
เสียงนั้นลอยลงมาจากรอยแตกบนเพดาน ช่างเฉื่อยชา แถมมีความรำคาญเจืออยู่เล็กน้อย
“พวกคุณชาวอเมริกัน เวลากินอะไร ช่วยหุบปากหน่อยได้ไหม?”
“เสียงเคี้ยวปากแจ๊บ ๆ น่ะ ได้ยินไปไกลถึงสามถนนแล้ว”
“หนวกหูจะตาย”
ใบหน้าค้อนเหล็กเปลี่ยนจากแดงเป็นขาว จากขาวเป็นเขียว เขายกปืนขึ้นแล้วยิงกราดใส่รอยแตกบนเพดาน
“ตาตาตาตาตา——!”