กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กองบัญชาการทหารสูงสุดเมืองจิงของจีน ห้องบัญชาการ
เหลยจ้านยืนอยู่หน้าจอขนาดใหญ่ ในมือกำแก้วชาที่เย็นสนิทแล้ว จ้องไปที่จุดแสงสีทองโดดเดี่ยวบนจอ
นั่นคือเธอ
รอบ ๆ จุดแสงสีทองมีจุดแสงสีต่าง ๆ กว่า 100 จุด
หนาแน่นยั้วเยี้ย
ราวกับฝูงหมาป่าหิวโหยล้อมสิงโตตัวหนึ่ง
เสนาธิการข้างหลังเขาแต่ละคนสีหน้าหนักอึ้ง มีคนพึมพำเบา ๆ “คนเดียวสู้ 107 คน? นี่ไม่ใช่การไปตายหรือไง?”
เหลยจ้านไม่หันกลับมาเพียงพูดเสียงเย็นประโยคหนึ่ง “หุบปาก แล้วดู”
เสนาธิการเงียบกริบทันที
เหลยจ้านจ้องจุดแสงสีทองบนจอ หัวใจเต้นเร็วมาก