กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในห้องโถงกลางเงียบจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น
สีหน้าของฉู่เซี่ยงเฉิงซีดเผือด
เขาเลี้ยงเด็กสาวคนนั้นมาหลายปี คิดมาตลอดว่าเธอเป็นแค่เด็กที่ถูกทิ้งจากญาติสายเลือดธรรมดา ๆ ของราชวงศ์ประเทศ X
แต่ไม่คิดเลยว่าพ่อของเธอ คือเจ้าชายใหญ่โดยชอบธรรมของราชวงศ์ประเทศ X!
คิ้วของไป๋ฉงซานขมวดแน่น เขามองแคสเซียน เสียงหนักอึ้ง “คุณแคสเซียน สิ่งที่คุณพูดมา มีหลักฐานไหม”
แคสเซียนมองเขา รอยยิ้มไม่เปลี่ยน “ท่านผู้เฒ่าไป๋วางใจได้ มีหลักฐานแน่นอน”
เขาล้วงจดหมายฉบับหนึ่งออกจากอ้อมอก วางลงบนโต๊ะน้ำชา
“นี่คือจดหมายที่เจ้าชายใหญ่เขียนถึงเซี่ยหลิงหลงในปีนั้น บนนั้นมีลายมือชื่อและตราประทับของพระองค์เอง”
ไป๋ฉงซานหยิบจดหมายฉบับนั้นขึ้นมา ก้มลงมอง