กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คฤหาสน์เก่าตระกูลกู้ ห้องหนังสือ
กู้หงจวินถือบัตรขอเข้าพบปิดทองคำนั้นไว้ในมือ ลายมือบนนั้นแหลมคมราวกับคมมีด
“คืนนี้หนึ่งทุ่ม จะไปเยือนถึงบ้าน เพื่อหารือเรื่องศพของฉู่หลิง”
เพียงไม่กี่คำ กลับทำให้ชายชราที่เคยผ่านพายุคลื่นมามากมายผู้นี้ ปลายนิ้วกระชับขึ้นเล็กน้อย
เขาจ้องลายเซ็น “ฉู่หลิง” นั้น ดวงตากระชับขึ้นเล็กน้อย
ฉู่หลิงสองคน
คนหนึ่งตายแล้ว ศพตอนนี้อยู่ในห้องเย็นใต้ดินของตระกูลกู้
อีกคนยังมีชีวิต คืนนี้จะมาถึงบ้านด้วยตัวเอง
แต่คำที่เธอใช้คือ “ร่วมหารือ” ไม่ใช่ “ทวง” ไม่ใช่ “สอบถาม” และยิ่งไม่ใช่ “ยกทัพมาถามความผิด”
ผู้หญิงคนนี้ ให้เกียรติตระกูลกู้อย่างเต็มที่ แต่ก็หมายความว่าเธอรู้ทุกอย่าง