กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เส้นทางภูเขาที่เหลือ บรรยากาศแปลกพิกล
ซุนเยี่ยนปิงไม่นำหน้าอีกต่อไป แต่จงใจและไม่จงใจชะลอฝีเท้า เดินตามด้านข้างด้านหลังของฉู่หลิง สายตามองผ่านมือที่เธอลากกระเป๋าเป็นระยะ
ไป๋เฉินเจ๋อเดินเงียบ ๆ คิ้วขมวดแน่น
หยางอี่ซิวกับหลินจิ้งสบตากันแวบหนึ่ง ต่างเห็นความตกใจและการค้นหาในตาของอีกฝ่าย
เซี่ยชีโน้มเข้าไปใกล้หูซ่งฉือ กระซิบด้วยเสียงลมเบา ๆ “เฮ้……พี่หลิงตอนนั้น……เธอเห็นไหม”
ซ่งฉือพยักหน้า สายตาซับซ้อน “เห็นแล้ว”
“เท่สุด ๆ ไปเลย!” เซี่ยชีตาวาว “ก็บอกแล้วว่าพี่สาวฉันไม่ใช่คนธรรมดา!”
ซ่งฉือยิ้มขื่น ไม่ใช่แค่ไม่ธรรมดา……ครั้งก่อนที่เมืองอวิ๋นเฉิง เกือบถูกเธอทำให้หัวใจวาย
ฉู่หลิงรับสายตาพวกนั้นไว้หมด ใจจริงเธอกำลังด่าอยู่ในใจ