กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เธอยังสวมหน้ากากผีสีแดง มือซ้ายล้วงกระเป๋ากางเกงตามสบาย มือขวาห้อยอยู่ข้างลำตัว ปลายนิ้วมีหยดโลหิตร่วงลงมาช้า ๆ
แน่นอน ไม่ใช่เลือดของเธอ
ฉู่หลิงเดินไปที่ราวบันได มองลงไปยังชายที่ดิ้นทุรนทุรายอย่างเจ็บปวดบนชั้นสอง น้ำเสียงสงบนิ่งมาก
“ขอโทษด้วยนะทุกคน เดิมทีฉันไม่อยากมาทำลายบรรยากาศหรอก”
เธอหยุดชั่วครู่ก่อนพูดต่อ
“แต่กลับมีคนไม่มีตา คิดจะแอบเข้ามาในห้องวีไอพีตอนฉันพักผ่อน... ทำไม คิดว่าฉันใช้เงินไปหลายร้อยล้านแล้วจะยกมีดไม่ขึ้นหรือไง”
ทั้งห้องเงียบกริบจนไม่มีเสียงใด ๆ แม้แต่เสียงหายใจก็ถูกกดให้เบาที่สุด