กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
【เวรเอ๊ย!พี่หลิงตั้งสติหน่อย!นั่นมันเขียวจักรพรรดินะ!】
【ให้คนอื่นตรง ๆ เลยเหรอ?!ฉันหายใจไม่ออกแล้ว!】
【พันตรีไป๋ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก ฮ่า ๆ!】
【เดี๋ยวนะ พี่หลิงให้เขาไปทำไม?หรือว่า……】
【ชั้นบนอย่าเดามั่ว!ต้องเป็นเพราะไป๋เฉินเจ๋อเป็นทหารแน่ ๆ!พี่หลิงกำลังส่งของให้ชาติทางอ้อมไงล่ะ!】
【แต่ทำไมต้องเน้นว่า “คุณท่านผู้นี้”?แกล้งทำเป็นไม่รู้จักเหรอ?】
【ฮือ ๆ……คู่ที่ฉันจิ้นอยู่จะพังแล้วใช่ไหม?พี่เขาต้องเสียใจแน่ ๆ!】
【เฮ้อ……ความสัมพันธ์นี้ชักซับซ้อนแล้วสิ】
ฉู่หลิงไม่มองไป๋เฉินเจ๋ออีก ตอนที่หมุนตัวไป สายตากวาดผ่านทิศทางที่กู้อวิ๋นฮ่วนอยู่ราวกับมีราวกับไม่มี
สายตานั้นแผ่วเบามาก แต่แผ่นหลังของกู้อวิ๋นฮ่วนกลับเกร็งขึ้นมาทันที เขาเข้าใจดี