กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่หลิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ใบหน้านั้นเหมือนเธอถึงเก้าส่วน เวลาที่มุมขวาล่างของภาพแสดงคือเจ็ดปีก่อน
“นี่คือ……” เธอมองไปที่กู้อวิ๋นฮ่วน
หูของกู้อวิ๋นฮ่วนแดงเล็กน้อย แต่สีหน้าจริงจังมาก “ตอนนั้นผมกลับจีน……ใช้เวลาสามปีถึงจะหายดี ตอนนั้นพบคุณไม่ได้ ก็เลย……”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “ก็เลยทำสิ่งนี้ขึ้นมา อาศัยรูปลักษณ์ในความทรงจำ ปรับไปทีละนิด ๆ”
เขาเลื่อนหน้าจอ ด้านหลังยังมีรูปอีกหลายรูป
มีรูปตุ๊กตาสวมชุดลำลอง มีรูปสวมชุดราตรี และยังมีอีกรูปหนึ่ง ตุ๊กตานั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง
“ฝีมือแต่งหน้านี่ฝึกจากมันครับ” กู้อวิ๋นฮ่วนพูด “แต่งแล้วลบ ลบแล้วแต่ง ฝึกมาหลายปี”
ฉู่หลิงมองรูปพวกนั้น บางสิ่งในใจเธอขยับเล็กน้อย เธอยกมือขึ้นเกี่ยวคางกู้อวิ๋นฮ่วน ให้เขายกหน้าขึ้น