กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ประตูรถปิดลง ตัดขาดลมเค็มชื้นของเกาะและเสียงผู้คนราง ๆ ด้านนอก
นี่คือรถธุรกิจสีดำคันกว้าง ภายในเรียบง่าย กระจกกันสายตาทำให้แสงจากภายนอกดูพร่ามัว
คนขับเป็นชายวัยกลางคนที่ไม่มีสีหน้าอะไร เขามองผ่านกระจกมองหลังไปที่เบาะหลังแวบหนึ่ง ไม่ถามอะไรมาก เพียงกดปุ่มหนึ่งอย่างชำนาญ
เสียงมอเตอร์เบา ๆ ดังขึ้น ฉากกั้นสีเข้มระหว่างแถวหน้าและแถวหลังค่อย ๆ ยกขึ้น ทำให้เบาะหลังกลายเป็นพื้นที่ส่วนตัวเฉพาะอย่างสมบูรณ์
หลังจากฉากกั้นปิดสนิท หลังที่ตั้งตรงของฉู่หลิงก็ผ่อนลงเล็กน้อย
เธอไม่พูด เพียงเอนไปด้านหลัง จมตัวเองลึกลงไปในเบาะหนังแท้นุ่มนวล ลำคอพิงสนิทอยู่กับส่วนบนสุดของพนักพิง เงยหน้าขึ้น หลับตาลง
จากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึกยาว ๆ