กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ปัง!”
เสียงดังทึบ ๆ ฟังดูเจ็บยิ่งกว่าตอนเตะ “หัวหน้าโจรลักพาตัว” ก่อนหน้านี้เสียอีก!
หมูป่าถูกเตะจนหัวทั้งหัวเบี้ยวไปข้างหนึ่ง ส่งเสียงร้องเจ็บแหลมกว่าเดิม พยายามดิ้นจะลุกขึ้น
แต่ฉู่หลิงใช้แรงสะท้อนถอยกลับอย่างเบา ๆ พร้อมกับกวาดมือที่เอว มีดพร้าขึ้นสนิมนั้นก็อยู่ในมือ
เธอไม่โจมตีทันที แต่ถือมีดพาดไว้หน้าตัว ย่อตัวลงเล็กน้อย สายตาเย็นชาจ้องล็อกหมูป่าที่กำลังยืนโซซัดโซเซ
ทั้งชุดท่าทำต่อเนื่องลื่นไหล ตั้งแต่ขว้างไม้ขัดขา เข้าใกล้เตะคอ จนถึงชักมีดตั้งการ์ด ใช้เวลาแค่สามสี่วินาที!
หมูป่าส่ายหัว เขี้ยวเปื้อนดินและเศษหญ้า ประกายดุร้ายในตากลมเล็กยิ่งเข้มขึ้น