กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รถสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฉู่หลิงที่ “หลับ” มาตลอดถูกกระเทือนจนศีรษะเอียงไปข้างหนึ่ง หมวกเลื่อนลงไปเกือบครึ่ง เผยให้เห็นใบหน้าสวยใสครึ่งหนึ่ง
หืม? กลิ่นของคนคนนี้...
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ลืมตา แค่งอมือคลำไปรอบ ๆ ข้างตัว เจอขวดน้ำ หยิบขึ้นมาเปิดฝาแล้วเงยหน้าดื่มสองสามอึก จากนั้นถึงได้ถอนหายใจโล่งอก
ตอนวางขวดน้ำลง เธอถึงเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่ามีคนเพิ่มขึ้นมาข้าง ๆ หนึ่งคน
ฉู่หลิงค่อย ๆ หันศีรษะกลับ สายตาตกลงบนใบหน้าด้านข้างของผู้ชายข้าง ๆ
กู้อวิ๋นฮ่วนหลับตา แสงยามเช้าลอดผ่านช่องรถไหลอยู่บนผิวซีดของเขา สีริมฝีปากจางมาก ลำคอเปราะบางงดงาม ปกเสื้อโค้ทเปิดออกเล็กน้อยเผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้า
ฉู่หลิงจ้องลำคอเขาเต็มห้าวินาที สีหน้าแทบไม่มีอารมณ์อะไร เพียงแต่สีตาลึกขึ้นเรื่อย ๆ