กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 657 ฉันคิดดีแล้ว
เมื่อถูกอวี๋โหย่วหรงหยอกล้อ หลี่เซี่ยงตงก็รู้สึกเหมือนถูกจับได้คาหนังคาเขาขณะเล่นชู้จริง ๆ
เขาอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี แต่หยางซานเถากลับทำตัวเป็นธรรมชาติ ถึงกับกอดแขนอวี๋โหย่วหรงแล้วออดอ้อนได้
เมื่อเห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนของเขา อวี๋โหย่วหรงก็โบกมืออย่างไม่ถือสา “พอแล้ว อย่ายืนทื่ออยู่ตรงนั้น ไปยกหม้อบนเตามา พวกเราจะกินข้าวกันแล้ว!”
“อ้อ ๆ ได้ ผมจะไปยกมาเดี๋ยวนี้!”
หลี่เซี่ยงตงกินข้าวมื้อนี้อย่างอึดอัดเหลือเกิน
หลังจากกินข้าวและพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง พอใกล้ถึงเวลาเข้านอน หลี่เซี่ยงตงก็คิดจะชดเชยให้อวี๋โหย่วหรง ด้วยการอยู่กับเธอในคืนนี้