กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 632 โชคสำคัญจริง ๆ
ว่าแล้วก็ลงมือทันที ดึกป่านนี้ยังไงก็ว่างไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว
พวกเขาเริ่มช่วยกันขนหินออก โดยเก็บเศษหินที่อยู่ด้านบนก่อน แล้วโยนทิ้งเข้าไปในป่าตามสะดวก
ใต้เศษหินเหล่านั้นมีหินก้อนใหญ่อยู่หลายก้อน ต้องใช้คนสองคนช่วยกันถึงจะยกไหว เมื่อขนกองหินออกไปได้เกินครึ่ง ตรงด้านที่ชิดภูเขากลับมีไม้โผล่ออกมา
แถมยังเป็นไม้ที่เรียงกันอยู่ทั้งแถว
พวกเขาเข้าไปมุงดู “นี่มันอะไรกัน ทำไมข้างในถึงมีไม้ด้วย?”
“ยังต้องถามอีกเหรอ ต้องเอาไว้ปิดปากถ้ำแน่ ๆ!”
ไม้เหล่านี้เรียงกันเป็นแถว ทั้งหมดล้วนเป็นท่อนซุง มองยังไงก็เหมือนประตูไม้ที่ทำขึ้นอย่างง่าย ๆ