กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 612 ตั้งใจทำแบบนั้นแหละ
พอถูกหยิกเข้า จางเสวี่ยก็อดร้องออกมาไม่ได้ “โอ๊ย~! ทำอะไรเนี่ย!”
“ฮ่า ๆ ๆ เธอบอกว่าเหมือนฝันไม่ใช่เหรอ ก็เลยให้ลองสัมผัสดู เจ็บไหม!”
“เจ็บสิ นายไม่รู้หรือไงว่ามือหนักแค่ไหน!”
“มา ๆ เดี๋ยวผมเป่าให้!” หลี่เซี่ยงตงหัวเราะพลางขยับเข้าไป แล้วจุ๊บแก้มจางเสวี่ยเสียเต็มแรง
จางเสวี่ยผลักเขาออก “ไปเลย ไม่รู้จักอายบ้างหรือไง น้ำลายเต็มหน้าฉันแล้ว”
หลี่เซี่ยงตงถือโอกาสเอนตัวลงหนุนตักเธอ “เป็นผัวเมียกันมาตั้งนานแล้ว จะอายอะไรอีก! บ้านหลังนี้เธอพอใจไหม!”
“อืม พอใจ พอใจมากเลย!”
จางเสวี่ยยิ้มพลางกวาดตามองการตกแต่งภายในห้องอีกครั้ง ผ่านไปครู่หนึ่งจึงพูดต่อ “จริงสิ นายคิดจะให้ฉันเจอสองคนนั้นเมื่อไหร่?”