กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 570 วันแรกของการประลอง
ป่าผืนที่อยู่ตรงหน้าแตกต่างจากสถานที่ที่เคยพบมาก่อนจริง ๆ
แม้ต้นไม้ที่ขึ้นอยู่จะยังเป็นต้นสน ต้นเบิร์ชขาว ต้นโอ๊กมองโกเลีย ต้นพอปลาร์และต้นไม้ทำนองนั้น แต่ต้นไม้ที่นี่ขึ้นหนาแน่นกว่าป่าที่หลี่เซี่ยงตงเคยเข้าไปก่อนหน้านี้
อีกทั้งชั้นใบไม้ที่ร่วงทับถมบนพื้นก็หนากว่าด้วย
หลายครั้งที่หลี่เซี่ยงตงเหยียบเท้าลงไปแล้วตัวจมวูบลงทันที ทั้งใบไม้และหิมะที่ทับอยู่ด้านบนทำให้เขาจมลึกจนถึงโคนขา
แบบนี้ยิ่งทำให้เดินลำบากขึ้นไปอีก
แต่ชั้นใบไม้และหิมะที่หนาขนาดนี้ก็มีข้อดีอยู่เหมือนกัน นั่นคือร่องรอยการเคลื่อนไหวของสัตว์จะชัดเจนมาก ไม่ว่าสัตว์ชนิดไหนเดินผ่านก็จะทิ้งรอยลึกไว้เป็นแนว