กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 566 เป็นหมีดำตัวหนึ่ง
มีคำพูดอยู่ประโยคหนึ่งว่า สุนัขอาศัยบารมีนาย
ม้าก็เป็นแบบเดียวกัน แม้มันจะกลัวสิ่งที่อยู่ในป่าข้างหน้ามาก แต่การมีคนอยู่ข้าง ๆ ก็ช่วยให้มันสงบลงได้บ้าง
อีกทั้งหลี่เซี่ยงตงยังจับบังเหียนไว้แน่น ลากมันให้เดินไปข้างหน้า
รถม้าค่อย ๆ เคลื่อนไปข้างหน้า ตอนที่พวกเขาผ่านชายป่าแห่งนั้น จู่ ๆ ม้าก็สะบัดคอขึ้นอย่างแรงจนขาหน้าทั้งสองยกพ้นพื้น
ถ้าหลี่เซี่ยงตงไม่ได้ออกแรงดึงไว้ ม้าคงยกตัวขึ้นยืนสองขาแล้ว และเมิ่งซงหลินที่นั่งอยู่บนเลื่อนลากก็คงถูกเหวี่ยงตกลงไป
ตอนนั้นเอง เงาดำสายหนึ่งพุ่งพรวดออกจากป่า ตรงเข้าหาม้า