กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 547 โทรทัศน์ปี 83
ในฤดูหนาวแบบนี้ จะขุดหลุมปักลำไผ่ลงดินนั้นเป็นไปไม่ได้เลย
ตอนนี้จึงต้องหาวิธีอื่นไปก่อน หลี่เซี่ยงตงมองหาอยู่นาน สุดท้ายก็เล็งไปที่ต้นพอปลาร์ต้นหนึ่งในลานบ้าน
ต้นพอปลาร์ต้นนี้สูงจากโคนถึงยอดประมาณ 6–7 เมตร ลำต้นหนาพอ ๆ กับน่อง
ในลานไม่ได้ปลูกต้นพอปลาร์ไว้แค่ต้นนี้ เพียงแต่ต้นนี้อยู่ใกล้เรือนหลักของพวกเขาที่สุด ทั้งขนาดลำต้นก็เหมาะพอดี ส่วนจุดอื่น ๆ ในลานยังมีต้นพอปลาร์กับต้นแอปเปิลป่าปลูกอยู่ด้วย
ต้นไม้พวกนี้หลี่เซี่ยงตงกับครอบครัวปลูกไว้หลังได้รับจัดสรรบ้านและย้ายเข้ามาอยู่
ตอนนี้หลี่เซี่ยงตงคิดว่ามัดลำไผ่เข้ากับลำต้นไปเลยก็สิ้นเรื่อง