กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 508 เรียกเฒ่าหรงของพวกแกมา
ผ่านไปประมาณ 20 นาที ผู้หญิงคนนั้นก็กลับมาอีกครั้ง
ฝ่ายชายรีบถามว่า “ลูกพี่ว่ายังไง!”
“เขาบอกว่าพอผ่านสถานีข้างหน้าไปแล้ว ให้ลงมือเล่นงานก่อนถึงเสิ่นหยาง”
“ดี งั้นให้เราสองคนเป็นคนลงมือใช่ไหม?”
“ไม่ต้อง หัวหน้าจัดคนอื่นมาลงมือแล้ว พอเล่นงานเสร็จ พวกเขาจะเปลี่ยนจุดลงมือที่เสิ่นหยาง ส่วนเราสองคนให้ตามประกบต่อไป ถึงปลายทางแล้วค่อยกลับ!”
“เดี๋ยวสิ ทำไมไม่ให้เราลงมือเองล่ะ ไม่ไว้ใจเราสองคนหรือไง?”
“ไม่ใช่อยู่แล้ว หลัก ๆ ก็เพราะเราสองคนเผยหน้าไปแล้ว ถ้าเราลงมือเอง ตำรวจก็จะได้รูปพรรณของเราสองคนไปด้วยไม่ใช่เหรอ เปลี่ยนให้คนอื่นลงมือดีกับเรามากกว่า!”