กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 496 ได้มาไม่น้อย
เอ้อร์ลวี๋จื่อเดินวนไปวนมาจนพบซากหมาป่าตัวหนึ่งเข้า จึงร้องตะโกนด้วยความตื่นเต้นแล้วรีบวิ่งเข้าไปหาทันที
เขาโน้มตัวลงใช้มือพลิกซากหมาป่าดู แล้วก็เห็นรอยแผลลึกรอยหนึ่งบนคอของมัน นั่นเป็นแผลที่ถูกหัวหอกแทงเข้า
เขายิ่งตื่นเต้นหนักกว่าเดิม “ฮ่า ๆ ๆ พวกนายมาดูนี่เร็ว ตัวนี้โดนหอกแทง ต้องเป็นฝีมือฉันแน่ ๆ!”
“นายรู้ได้ไงว่าเป็นนายแทงวะ” เจ้าอ้วนสามวิ่งหอบแฮ่ก ๆ ตามมา
“นายก็ดูสิ หอกนี้แทงเข้าที่คอนะ ตอนนั้นเห็นอยู่ตำตาว่าแทงโดน จะไม่ใช่ฉันแทงได้ยังไงเล่า!”
“เชอะ! นายไปอยู่ข้าง ๆ เลยไป หมาป่าพวกนี้มันก้มหัวมุดเข้าไปในหลุมพักกลางหิมะกันทั้งนั้น ก็ต้องแทงโดนหัวโดนคอกันหมดสิ นายจะไปแทงโดนก้นมันได้เรอะ! ฉันยังบอกได้เลยว่าเป็นฉันแทง!”