กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 490 ดูโรงเรือนเพาะปลูก
อย่างไรเสียคนมากก็ยิ่งมีกำลังมาก หลี่เซี่ยงตงจึงไม่ได้ปฏิเสธคำขอของพวกเขาและพยักหน้าตกลง
เมื่อรวมพวกเขาอีก 4 คนก็เป็น 6 คน เขากับอวี๋โหย่วจื้อพาคนไปคนละ 2 คน ก็แบ่งกันเฝ้าโรงเรือนเพาะปลูกทั้ง 2 หลังได้พอดี
“ถ้าอย่างนั้นฉันไปกับพวกนายด้วยแล้วกัน” ซุนชิ่งเฟิงเอ่ย
หลี่เซี่ยงตงโบกมือ “อาเขยไม่ต้องไปหรอก มีพวกเราก็พอแล้ว อาอยู่เฝ้าที่บ้านเถอะ ไม่แน่ว่าหมาป่าอาจเข้ามาในหมู่บ้านก็ได้ ที่บ้านจะไม่มีคนเฝ้าไม่ได้!”
ลองคิดดูก็จริง ถ้าพวกผู้ชายออกไปกันหมดแล้วหมาป่าเข้าหมู่บ้านมา จะปล่อยให้ที่บ้านเหลือแต่ผู้หญิงกับเด็กไม่ได้ ซุนชิ่งเฟิงพยักหน้า “ได้ งั้นฉันอยู่เฝ้าที่บ้านเอง!”
พอใกล้จะมืด