กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 488 หมาป่าเข้าคอกหมูแล้ว
ที่เหล่าหวังรู้ตัวว่ามีหมาป่าก็เพราะความบังเอิญ
พอให้อาหารหมูตอนเย็นเสร็จ สองผัวเมียแก่ก็เข้านอนแต่หัวค่ำ
พอนอนได้ถึงกลางดึก ก็ได้ยินเสียงจากคอกหมูในลานบ้านนอกนั้น หมูตัวนั้นร้อง ‘อู๊ด ๆ ๆ’ ไม่หยุด
ยายเฒ่าได้ยินก่อน จึงเขย่าตาเฒ่าหวังที่นอนอยู่ข้าง ๆ ให้ตื่น “ตาแก่ นายฟังสิ ข้างนอกมีเสียงอะไรน่ะ”
“ก็แค่หมูร้องไงล่ะ อาจจะหนาวหรือไม่ก็หิว ที่ให้ไปแค่น้ำล้างเศษอาหารนิดเดียวก็แค่อิ่มน้ำ” ตาแก่นึบงึบคำหนึ่งแล้วพลิกตัว
บอกตามตรง หมูในยุคสมัยนี้อยู่กับคนก็ลำบากเหมือนกัน