กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 485 ฉันอยากมีลูกสักคน
สำหรับจางเสวี่ยแล้ว ที่จริงเธอไม่ได้มีความฝันหรือเป้าหมายยิ่งใหญ่อะไร
ขอแค่ทำงานอย่างขยันขันแข็ง ดูแลชีวิตครอบครัวเล็ก ๆ ของตัวเองให้ดีก็พอ ตอนนี้ได้ขึ้นมาเป็นหัวหน้าระดับเล็ก ๆ ก็ทำให้เธอประหลาดใจมากแล้ว
ถึงจะเป็นหัวหน้าระดับเล็ก ๆ ที่ยังมีสถานะเป็นคนงานเหมือนเดิม แต่ได้มีลูกน้องอยู่ในมือไม่กี่คน แถมได้เงินเดือนเพิ่มอีกหน่อย เท่านี้เธอก็พอใจสุด ๆ แล้ว
เห็นเธอยิ้มแบบนั้น หลี่เซี่ยงตงก็อดแซวไม่ได้ “ดูทำหน้าเข้า ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ทำไมจะไม่ดีใจล่ะ ฉันเป็นพนักงานขายมาตั้งหลายปี ในที่สุดก็ได้เป็นผู้อำนวยการร้านสาขาแล้ว คุณไม่ดีใจกับฉันเหรอ!”