กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 466 ในที่สุดเรื่องราวก็ยุติลงชั่วคราว
เสื้อผ้าที่ใส่ตอนแบกคนตายต้องทิ้ง ส่วนการอาบน้ำต้มกิ่งหลิวก็เป็นธรรมเนียมที่คนรุ่นเก่าถ่ายทอดกันมา
แม้หลี่เซี่ยงตงจะไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้ แต่พอเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับอวี๋โหย่วจื้อ จู่ ๆ เขาก็นึกถึงธรรมเนียมนี้ขึ้นมา จึงเอ่ยกำชับ
“ฮ่า ๆ ๆ ไม่เป็นไรหรอกพี่ พี่ยังถือเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ! ภูตผีปีศาจสารพัดล้วนเป็นแค่เสือกระดาษ รู้ไหม!”
“นายพูดเหลวไหลอะไร ฉันพูดแบบนี้ย่อมมีเหตุผลของฉัน นายไม่คิดบ้างเหรอว่าคนตายแช่อยู่ในแม่น้ำมาตั้งคืน อากาศแบบนี้ นายรู้หรือไงว่ามีไวรัสหรือเปล่า