กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 456 คนร้ายปรากฏตัว
“เพราะผมเหรอ?” หลี่เซี่ยงตงมองอวี๋โหย่วหรงอย่างสงสัย
“ใช่สิคะ ก็ต้องเป็นเพราะคุณอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้คุณเคยบอกไม่ใช่เหรอว่าต่อไปจะไปสร้างเนื้อสร้างตัวที่ปักกิ่ง ฉันเลยอยากไปเรียนมหาวิทยาลัยที่ปักกิ่ง เรียนความรู้ที่มีประโยชน์เอาไว้ ต่อไปจะได้ช่วยคุณได้ไงคะ!” อวี๋โหย่วหรงเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตากลมโตฉ่ำวาว
หลี่เซี่ยงตงพลันรู้สึกตื้นตันขึ้นมา เขาไม่คิดว่าอวี๋โหย่วหรงจะคิดไปไกลถึงขนาดนี้ “ตอนนั้นผมพูดไปเรื่อย ไม่คิดว่าคุณจะจำได้จริง ๆ!”
“แน่นอนสิคะ ทุกคำที่คุณพูดฉันจำไว้ในใจหมด คุณอย่ามาบอกทีหลังว่าจะไม่ไปปักกิ่งนะคะ ไม่อย่างนั้นฉันไปเรียนที่นั่นจะมีความหมายอะไร!”