กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 422 ต้องปรามก่อนถึงจะสอนง่าย
เฉินกว่างไฉก็หยุดตามไปด้วย “อือ ดีจริง ๆ งั้นก็ตรงนี้แหละ”
อวี๋โหย่วจื้อกับอีกคนงุนงงเล็กน้อย เมื่อครู่กำลังฟังความรู้เรื่องการดูรอยเท้าเพลิน ๆ แต่สองคนกลับหยุดเดิน “พี่ตง พี่เฉิน พวกเรามาทำอะไรตรงนี้ล่ะ ตรงนี้ไม่มีอะไรเลยนี่”
“ฮ่า ๆ ๆ พวกนายสองคนเพิ่งได้ปืนมาก็ตื่นเต้นกันไม่ใช่หรือไง จะเข้าป่าล่าสัตว์ก็ต้องซ้อมฝีมือยิงปืนก่อน ที่ตรงนี้ก็ไม่เลว รอบ ๆ ไม่มีคน แถมมีอะไรบังบ้าง เหมาะกับการซ้อมมาก” หลี่เซี่ยงตงตอบพร้อมหัวเราะ
“จริงเหรอ จะได้ซ้อมยิงปืนแล้วเหรอ”