กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 419 พวกจางฉือไปแล้ว
จางฉือเอนตัวไปด้านหลัง พิงหลังกับขอบรถม้า ประสานมือทั้งสองไว้ด้านหลังแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า
“พี่หลี่ ช่วงหลายวันมานี้ผมรู้สึกเหมือนฝันไปเลย พี่ว่าทำไมจู่ ๆ ผมก็มีเมียขึ้นมาได้ล่ะ?”
“ฮ่า ๆ ๆ เรื่องแบบนี้ก็ปกติไม่ใช่เหรอ เอาเป็นว่านายบอกมาเถอะว่าดีใจหรือไม่ดีใจ!”
จางฉือยิ้มอย่างหวานชื่นขณะนึกย้อนถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา “แน่นอนว่าดีใจสิครับ ที่แท้มีเมียแล้วรู้สึกอย่างนี้นี่เอง ถ้ารู้แต่แรกผมหาไปนานแล้ว!”
ช่วงสองวันนี้ที่อยู่กับจางซิ่วฟาง จางฉือได้สัมผัสแล้วว่าความอ่อนโยนและความเอาใจใส่ที่แท้จริงเป็นอย่างไร แม้จางซิ่วฟางจะเป็นเพียงผู้หญิงชนบทคนหนึ่งก็ตาม