ตอนที่ 412 พี่เป็นคนมีฝีมือ

ตอนที่ 412 พี่เป็นคนมีฝีมือ

อวี๋โหย่วหรงทำแบบนี้กลับทำให้หลี่เซี่ยงตงงงไปเล็กน้อย เธอพูดก็ไม่ผิดนะ ตอนนี้ก็ยังไม่ดึก เธออยู่คนเดียวตรงนี้ก็เบื่อ คนที่รู้จักก็มีแค่เขา มาพักที่เขาสักหน่อยจะเป็นอะไรไป

หลี่เซี่ยงตงยิ้มส่ายหัว เดินเข้าไป นั่งลงที่อีกหัวเตียงเตา หยิบกาน้ำชารินให้อวี๋โหย่วหรงถ้วยหนึ่ง “นี่ชาที่ผมเพิ่งชง คุณลองชิมดู”

“อือ รสชาติดีนะ คุณมีงานอดิเรกแบบนี้ด้วยเหรอ” อวี๋โหย่วหรงยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง

“ผมก็แยกไม่ออกหรอกว่าดีหรือไม่ดี ส่วนใหญ่เพราะดื่มน้ำเปล่าแล้วในปากไม่รู้รส”