กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 402 เตรียมพร้อมแล้ว
ไม่คิดเลยว่าหลังจากได้ฟังคำอวยพรจากหลี่เซี่ยงตงแล้ว บนใบหน้าของอู๋ซือหย่วนกลับยังมีรอยยิ้มอยู่
ส่วนจางฉือกลับทำหน้าเบื่อหน่ายเต็มที่ “พี่หลี่ อย่าเพิ่งอวยพรเลย พี่ดูพวกผมสองคนตอนนี้สิ นอกจากไม่กี่คนนั้นที่ยังคุยกับพวกผม ปัญญาชนที่เหลือไม่มีใครสนใจพวกผมเลยสักคน ราวกับพวกผมไปติดหนี้แปดร้อยตำลึงไว้ยังไงยังงั้น”
“ฮ่า ๆ ๆ นี่มันเรื่องปกติไม่ใช่หรือไง คนที่เก่ง ๆ ก็มักจะถูกคนหมั่นไส้อยู่เสมอ”
“ยังมีเรื่องที่หงุดหงิดกว่านี้อีกนะ พี่รู้ไหมว่าพ่อผมรู้ว่าผมจะได้ไปเรียนหนังสือแล้วท่าทีเป็นยังไง”
เฉินกว่างไฉเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัย “แล้วจะเป็นท่าทีอะไรได้อีกล่ะ ก็ต้องดีใจแทนนายอยู่แล้ว”